program promocji zdrowia psychicznego „Przyjaciele Zippiego”. Jest to międzynarodowy program Partnership for Children, który kształtuje i rozwija umiejętności psychospołeczne u małych dzieci. Uczy różnych sposobów radzenia sobie z trudnościami i wykorzystywania nabytych umiejętności w codziennym życiu oraz doskonali relacje dzieci z innymi ludźmi. Nie koncentruje się on na dzieciach z konkretnymi problemami czy trudnościami, ale promuje zdrowie emocjonalne wszystkich małych dzieci.

 

Podstawowe założenie, jakie przyświeca programowi Przyjaciele Zippiego jest bardzo proste – jeśli małe dzieci będą mogły się nauczyć, jak radzić sobie z trudnościami, to w okresie dorastania i dorosłości, powinny lepiej radzić sobie z problemami i kryzysami. Program został stworzony specjalnie dla dzieci 5-9 letnich o różnym poziomie umiejętności. Uczy dzieci jak radzić sobie z codziennymi problemami, jak określać uczucia, jak o nich rozmawiać oraz jak najlepiej dobierać sposoby radzenia sobie. Program zachęca również dzieci do pomagania innym ludziom w ich problemach.

Jedną z ważnych cech programu jest to, że był tworzony jako program uniwersalny, w przeciwieństwie do innych programów, które koncentrują się na pomocy dzieciom doświadczającym konkretnych problemów lub trudności. Ten program może pomóc wszystkim dzieciom. Zamiast zajmować się problemami osobistymi, promuje zdrowie emocjonalne.

Program Przyjaciele Zippiego nie mówi dzieciom, co robić, ani nie mówi: „To rozwiązanie jest dobre a tamto złe”. Natomiast zachęca dzieci do analizowania i zastanawiania się nad sobą.

Program nie koncentruje się wyłącznie na pomaganiu dzieciom jak radzić sobie z ich problemami, ale pokazuje, jak ważne jest rozmawianie z innymi, kiedy odczuwamy smutek lub złość, jak również jak ważne jest słuchanie innych, kiedy odczuwają smutek lub złość. Program afirmuje dziecięce zdolności zarówno w zakresie udzielania pomocy, jak i korzystania z udzielanego wsparcia.

Program składa się z sześciu części:

1. Uczucia
Dzieci omawiają uczucia – smutku, szczęścia, złości, zazdrości i zdenerwowania. Ćwiczą mówienie tego, jak czują się w różnych sytuacjach i poznają sposoby poprawiania własnego samopoczucia.

2. Komunikacja
W ramach tej części dzieci uczą się skutecznej komunikacji. Program uczy dzieci wysłuchiwać innych. Uczy ich jak prosić o pomoc i mówić to, co chce się powiedzieć, nawet w niesprzyjających okolicznościach. Często nawet „ciche” dzieci otwierają się w czasie spotkań i uczą się wyrażać siebie swobodniej.

3. Nawiązywanie i zrywanie więzi
Dzieci uczą się o przyjaźni – jak nawiązywać i utrzymywać przyjaźnie, jak radzić sobie z samotnością i odrzuceniem. Ćwiczą jak mówić przepraszam i jak godzić się z przyjacielem po sprzeczce.

4. Rozwiązywanie konfliktów
Ta część dotyczy tego, jak rozwiązywać konflikty, a według nauczycieli szybko sprawia, że dzieci łatwiej akceptują swoje odmienności. Ta część w szczególności, dotyczy problemu prześladowania i tego, co dzieci mogą zrobić, jeśli ktoś prześladuje je lub kogoś innego.

5. Przeżywanie zmiany i straty
Ta część stanowi refleksję nad radzeniem sobie ze zmianami, zarówno wielkimi jak i małymi. Największą zmianą ze wszystkich możliwych, jest czyjaś śmierć. Mimo, że dorośli często uważają, że śmierć jest bardzo trudnym tematem do rozmowy, to jednak małe dzieci bardzo rzadko tak uważają. Chętnie wykorzystują okazję do otwartego mówienia na temat, który stał się tabu dla wielu dorosłych. Jedno spotkanie poświęcone jest odwiedzeniu miejsca pamięci lub cmentarza i może wyda się to zaskakujące, ale jest ono często określane jako najowocniejsze spotkanie z całego programu.

6. Dajemy sobie radę
Ostatnia część stanowi podsumowanie wszystkiego, czego dzieci nauczyły się: znajdowania różnych sposobów radzenia sobie, pomagania innym oraz adaptowania się do nowych sytuacji. Końcowe spotkanie jest swego rodzaju świętowaniem, połączonym z wręczaniem koron i dyplomów.

A kto kryje się pod tajemniczą nazwą Zippi????

Otóż jest to uroczy Patyczak! Jego przyjaciółmi jest grupka dziewczynek i chłopców. Występuje on w opowiadaniach, które są również uzupełnione zadaniami: rysowanie, odgrywanie ról, zabawa i wspólny śpiew.  Przeżywa on sytuacje, z którymi każde dziecko prędzej czy później spotka się w swoim dziecięcym, a potem dorosłym życiu. Wspólnie z Zippim dzieci uczą się rozpoznawać, co człowiek czuje w konkretnej chwili, czym można go zranić i co zrobić, by tego uniknąć. Każda sytuacja problemowa pokazuje dzieciom, że nie ma sytuacji bez wyjścia, a z każdej jest właściwie kilka wyjść. Szkopuł w tym, by wybrać najlepsze i swoim wyborem nie krzywdzić innych.

Program uczy dzieci:

  • Jak określać własne uczucia i jak o nich rozmawiać
  • Jak mówić to, co chce się powiedzieć
  • Jak słuchać uważnie
  • Jak prosić o pomoc
  • Jak nawiązywać i utrzymywać przyjaźnie
  • Jak radzić sobie z samotnością i odrzuceniem
  • Jak mówić przepraszam
  • Jak radzić sobie z prześladowaniem
  • Jak rozwiązywać konflikty
  • Jak radzić sobie ze zmianą i stratą, miedzy innymi ze śmiercią
  • Jak adaptować się do nowych sytuacji
  • Jak pomagać innym

Na zakończenie możemy powiedzieć, że nasze przedszkolaki bardzo polubiły patyczaka Zippiego i jego przyjaciół w sali pojawił się  patyczak . Z radością czekają na kolejne zajęcia, aby wspólnie poznawać  dalsze przygody Zippiego. Bardzo chętnie rozwiązują problemy Tiga, jego siostry Lilii i przyjaciółki Sandy.

Zasady i rozwiązania które pojawiają się podczas zajęć a wychodzą od naszych przedszkolaków w niejednej sytuacji naszej przedszkolnej pomogły nam rozwiązać problem.

 

Jesień u fryzjera

Przyszła jesień
do fryzjera:
- Proszę mną się zająć teraz!
Lato miało włosy złote,
ja na rude mam ochotę.

No, bo niech pan
spojrzy sam,
rudo tu i rudo tam...

Mówi fryzjer:
- Rzeczywiście!
Dookoła rude liście,
ruda trawa, rude krzaki,
chyba modny kolor taki.

Szczotka,
grzebień,
farby fura,
już gotowa jest fryzura.
Woła jesień: - W samą porę!
Płacę panu muchomorem!
Danuta Gellnerowa
 
Piosenka 

RODZICU!!

TO TWÓJ CZAS Z DZIECKIEM I INWESTYCJA W PRZYSZŁOŚĆ!!

#20minutdlamatematyki

- przeliczanie produktów ( 3 cytryny, 5 jabłek, itp.)

- szacowanie i mierzenie odległości ( między ławkami w parku, drzewami i krzewami)

-odczytywanie temperatury powietrza na termometrze

- zaznaczanie poszczególnych dni na kalendarzu, odczytywanie ich z zastosowaniem liczebników porządkowych ( Dzisiaj jest dwunasty marca

 -bawienie się rytmami – pokaż dziecku, a następnie pozwól mu to zrobić samemu, jak ułożyć rytm z klocków, koralików, guzików  (naprzemienność, wstęp do nauki dni tygodnia, miesięcy itp.). 

-podczas spaceru liczenie drzew, kamyków, ławek, dzieci w wózkach, etc. (tego co wybierzecie).

-wspólne budowanie zamku, wieży i innych konstrukcji z klocków (bo klocki to bryły, można z nich budować, można je niszczyć, a to pomaga w myśleniu przyczynowo skutkowym). 

-układanie puzzli wykonanych wspólnie – narysujcie swoje rysunki, potnijcie je na różne kawałki i gotowe (ćwiczenie syntezy wzrokowej, składanie z elementów całości).

-wspólne pieczenie ciastek (ważenie, odmierzanie i przesypywanie składników, segregowanie pierniczków według takiego samego kształtu lub koloru zdobienia).

 - ,,Chodzenie pod dyktando” (idź do przodu, cofnij się, obróć się w lewo, kucnij). Zabawę można urozmaicić poprzez zawiązanie oczu i umieszczenie celu na końcu trasy

- segregowanie i klasyfikowanie, np. poszczególnych części garderoby, liczenie skarpetek , łączenie ich w pary

- porządkowanie książeczek na półce według wielkości, grubośc

  • ZAMIERZENIA – październik

    • zapoznanie ze środowiskiem przyrodniczym w bliskim otoczeniu;
    • poznawanie oraz utrwalenie dotychczas zaobserwowanych oznak nowej pory roku – jesieni;
    • poznawanie przedstawicieli grzybów: jadalnych i trujących;
    • rozpoznawanie owoców i warzyw za pomocą zmysłów;
    • nazywanie warzyw, poznawanie sposobów ich przygotowania na zimę;
    • poznawanie sposobów przygotowania się zwierząt do zimy;
    • utrwalanie nazw ptaków odlatujących do ciepłych krajów;
    • zachęcanie do uczestniczenia w zabawach badawczych;
    • poznawanie właściwości fizycznych gliny i piasku oraz papieru zapoznanie z produktami z nich otrzymywanymi;
    • poznawanie sposobu otrzymywania sera i wełny, produktów oraz zwierząt od których pochodzą;
    • rozwijanie mowy;
    • rozwijanie narządów artykulacyjnych;
    • rozwijanie koordynacji wzrokowo-ruchowej i sprawności manualnej;
    • rozwijanie wyobraźni;
    • rozwijanie słuchu fonematycznego;
    • orientowanie się w instrukcjach (obrazkowych, schematycznych) czynnościowych;
    • wyrabianie zdolności koncentracji podczas działania;
    • poznawanie litery o, a, m – małej i wielkiej, drukowanej i pisanej, utrwalenie poznanych liter;
    • wprowadzenie pojęć: spółgłoska, samogłoska;
    • poznawanie zapisu cyfrowego liczby 3;
    • poznawanie cech kwadratu;
    • rozwijanie umiejętności klasyfikowania;
    • rozwijanie umiejętności liczenia z zastosowaniem liczebników głównych i liczebników porządkowych;
    • orientowanie się w schemacie ciała własnym oraz drugiej osoby;
    • rozwijanie umiejętności wokalnych;
    • obrazowanie tekstu piosenki ruchem;
    • rozwijanie słuchu muzycznego;
    • odczuwanie i wytwarzanie dźwięków;
    • rozwijanie sprawności fizycznej;
    • reagowanie ruchem na ustalone sygnały;
    • rozwijanie zwinności i szybkości.

Podkategorie